Historisch juweel
Een uitzonderlijk diep en breed historisch stadshuis uit 1649, verscholen in het hart van het Haagse Oude Centrum. Met een breedte van 6,5 meter, een diepte van 34 meter en een woonoppervlak van circa 400 m² biedt deze woning een zeldzame combinatie van historie, ruimte en flexibiliteit. Voorhuis met eventueel zelfstandig achterhuis, een beschutte stadstuin en een dakterras met uitzicht over de Haagse daken maken dit een huis dat zich steeds opnieuw laat ontdekken.
Rijke geschiedenis en veel ruimte midden in de stad
Historisch stadshuis (1649) met voor- en achterhuis, tuin en dakterras in het Oude Centrum van Den HaagAan de Stille Veerkade, midden in het historische centrum van Den Haag, ligt dit bijzondere stadshuis uit 1649. Met een breedte van 6,5 meter en een diepte van circa 34 meter is het huis uitzonderlijk ruim voor een historisch pand. De woning omvat circa 400 m² woonoppervlak en bestaat uit een voorhuis en een zelfstandig maar geschakeld achterhuis.
In de loop van zijn bijna vier eeuwen geschiedenis heeft het pand vele functies gekend: woonhuis, winkelpand en kunstenaarsatelier. Vandaag is het een royaal woonhuis dat zich uitstekend leent voor verschillende woonvormen, zoals kangoeroewonen, een atelier, praktijkruimte of kantoor aan huis. Huizen van deze omvang en flexibiliteit komen in het historische centrum van Den Haag zelden op de markt.
Binnen zijn veel historische elementen behouden gebleven. Zo zijn er balkenplafonds die doen denken aan de interieurs op schilderijen van Jan Steen, brede houten vloerplanken en diverse sfeervolle details. De plafonds in het voorhuis zijn indrukwekkend hoog (tot 3,45 meter op de begane grond en circa 3 meter op de verdiepingen), wat de ruimtes een bijzondere ruimtelijkheid geeft.
De huidige voorgevel dateert uit 1923 en maakt deel uit van het beschermde stadsgezicht van het Oude Centrum. De geschiedenis van het huis is nauw verbonden met de stad: het pand was ooit eigendom van een Haagse ijzersmedefabrikant die het monument op Plein 1813 realiseerde. De filosoof Spinoza en de kunstenaar Jan Steen was ooit een buurman; de achteringang van het huis komt uit in de charmante Spinozasteeg, een afgesloten steegje dat uitkomt op de levendige Dunne Bierkade en een Notting Hill-achtige sfeer heeft.
Door de bijzondere diepte van het huis, de tuin en de verschillende buitenruimtes ontstaan verrassende zichtlijnen en een afwisseling van ruimtes die het huis een eigen karakter geven.
Geschiedenis om geïnspireerd door te raken
Een zeldzame kans om te wonen in een historisch Haagse stadwoning met bijna vier eeuwen geschiedenis, midden in het levendige Oude Centrum.
Het huis aan de Stille Veerkade staat er inmiddels 377 jaar en is in die tijd meerdere keren aangepast aan de veranderende stad. Zoals veel huizen in het oude centrum heeft het verschillende functies gekend en is het mee geëvolueerd met de wijk eromheen.
Het begon zijn bestaan in 1649 als chique koopmanswoning aan een gracht waar boten konden aanleggen. De naam Stille Veerkade was destijds vooral praktisch: een rustige plek waar kleine schepen konden worden afgemeerd.
In de loop van de 18e en 19e eeuw veranderde de stad. Welgestelde koopmansfamilies trokken geleidelijk naar de nieuwere wijken richting de duinen, terwijl de grachten door geurontwikkeling steeds minder aantrekkelijk werden om bij te wonen. De buurt ontwikkelde zich tot een levendige Joodse wijk met handel, kleine bedrijven en werkplaatsen.
Rond 1903 was het pand eigendom van de familie van Jan van Coeverden, directeur van de ijzergieterij Prins van Oranje. Het bedrijf produceerde onder andere metalen bruggen, zoals de brug naar het Zwembad Mauritskade en de stalen brug over de Hooikade, evenals het monument op Plein 1813. De gieterij stond direct naast station Hollands Spoor en werd in 1882 meerdere keren getekend door Vincent van Gogh.
In 1903 had het huis nog zijn oorspronkelijke, deftige klassieke gevel, met een monumentale entreedeur aan de rechterzijde, twee grote ramen op de begane grond en op de verdiepingen telkens drie grote ramen. Voor het middelste raam op de eerste verdieping bevond zich een fraai versierd balkon.
Achter een latere laag stucwerk is een fragment van de oorspronkelijke muurdecoratie van de woonkamer bewaard gebleven. De muur was ooit hoogglans zwart geschilderd met fijne lijnen en bloesemmotieven.
In 1910 werd de gracht gedempt, waarna de Stille Veerkade zich ontwikkelde tot een drukke winkelstraat. In de jaren twintig kreeg het pand zijn huidige voorgevel, modern voor zijn tijd, ontworpen door een destijds bekende Haagse architect. Tegelijkertijd werd de begane grond verbouwd tot winkelruimte. In deze periode werden onder meer een tweede voordeur en een etalage toegevoegd en werd de trap naar het midden van het voorhuis verplaatst. Het voorhuis werd toen ingericht als een dubbel bovenhuis, waarbij de woonkamer en keuken op de bovenste verdieping lagen.
Binnen in het huis zijn verschillende sporen van eerdere bouwfasen zichtbaar. Het oorspronkelijke balkenplafond op de begane grond werd ooit verborgen achter een ornamentaal gipsplafond toen de ruimte als winkel werd gebruikt, maar is later weer vrijgemaakt. Het type balkenplafond is kenmerkend voor 17e-eeuwse Haagse huizen en komt ook voor op schilderijen van Jan Steen, die in hetzelfde stadsblok heeft gewoond en gewerkt.
Volgens de Haagse Monumentendienst is een bakstenen schoorsteenmantel in het huis één van de oudste onderdelen van het pand. Dit wijst erop dat de huidige serre mogelijk ooit als keuken heeft gediend.
Het achterhuis heeft eeuwenlang een werkfunctie gehad. Het diende achtereenvolgens als magazijn, werkplaats, productieplek van een interieurzaak en atelier. De grote deur in de achterste kamer was bedoeld voor kleine koetsen en leveringen. Pas in de jaren negentig werd het achterhuis voor het eerst als woonruimte gebruikt; de begane grond daarvan wordt zelfs pas sinds 2016 bewoond.
De bovenste verdieping van het voorhuis heeft nog steeds brede houten vloerplanken die waarschijnlijk bijna vier eeuwen geleden in een zaagmolen in Zaandam zijn gezaagd.
Historische vermeldingen van het pand zijn onder andere terug te vinden op Delpher.nl, waar advertenties laten zien dat hier zowel huishoudelijk personeel als magazijnmedewerkers werkten. Sommige advertenties vermelden zelfs voorkeuren voor personeel van een bepaalde religieuze achtergrond, Rooms Katholiek, wat een interessant beeld geeft van de sociale verhoudingen van die tijd. Ook blijkt op delpher.nl dat het pand in 1875 werd aangekocht door ene F. Vosveld voor 8.600 Florijn.Het huis stond in 1861 ook al te koop en werd omschreven als “en sterk en weldoortimmerd HUIS, ERVE en TUIN, staande en gelegen op de Stille Veerkade no. 34… Bevattende hetzelfde huis drie benedenkamers waarvan twee en-suite, behangen en meerendeels van stookplaatsen voorzien, voorts klederzolder met dienstbodenkamer, turfzolder, kleder, keuken en verdere gemakken. Hebbende dit perceel eenen uitgang door eene poort op de Dunne Bierkade.
”Tijdens een verbouwing in 2016 werd een kleine verborgen ruimte ontdekt met een toegangsluik onder een radiator en eigen verlichting. Mogelijk diende deze ruimte in de oorlogsjaren als onderduikplek. De ruimte moest later verdwijnen om plaats te maken voor de huidige trap naar het dak (blauwe kamer).
Rond 2010 was het huis eigendom van de Haagse actrice Trins Snijders en haar zoon, kunstenaar en acteur Jasper de Moor. De voormalige winkelruimte op de begane grond werd toen gebruikt voor kleinschalige kunstpresentaties, lezingen en debatavonden. Het achterhuis fungeerde als atelier. In die periode werd de etalage verbouwd tot de huidige vorm door het bekende Haagse architectenbureau KOW.
In 2016 werd het huis grondig gerenoveerd onder leiding van Jan Knikker, voormalig partner van het internationaal bekende architectenbureau MVRDV, onder meer bekend van de Markthal in Rotterdam.
Tijdens deze renovatie werd de huidige pixelachtige trap naar het dakterras toegevoegd. De trap is ontworpen in de kenmerkende pixelstijl die het bureau soms gebruikt, een ontwerpmethode die ook is toegepast op de bovenkant van de woontorens aan Grotiusplaats in Den Haag, die vanaf het dakterras zichtbaar zijn. De trap is multifunctioneel ontworpen: hij bevat kledingkasten, een klein bureau, een verborgen printervak en zelfs een plek voor een kattenbak, evenals verschillende slim geïntegreerde opbergruimtes en geheim vakken.